
Phishing is een vorm van fraude waarbij de aanvaller zich voordoet als een vertrouwde partij, zoals een bank, een leverancier, een overheidsdienst of een collega, om wachtwoorden, persoonsgegevens, bankgegevens of een betaling los te krijgen. Het bericht komt meestal per e-mail, maar ook per sms, telefoontje of QR-code.
Dit artikel geeft de definitie van phishing, de belangrijkste soorten (spear phishing, whaling, smishing, vishing, quishing), typische voorbeelden, de signalen om het te herkennen en wat je doet na een klik. Het legt ook uit waarom de training de telefoon moet omvatten.
Het woord komt van het Engelse “fishing” (vissen), met een “ph” uit het jargon van hackers. De aanvaller gooit een aas uit en wacht tot iemand toehapt. In het Frans heet dezelfde techniek “hameçonnage”.
De Franse overheidsdienst Cybermalveillance.gouv.fr omschrijft phishing als een frauduleuze techniek die gebruikers misleidt om persoonlijke of bankgegevens te delen, door zich voor te doen als een vertrouwde derde. De dienst noemt valse e-mails, valse sms-berichten en valse telefoontjes van banken, providers, overheidsdiensten en webwinkels.
Phishing is een vorm van social engineering. De aanvaller hoeft geen systeem te kraken, want het slachtoffer geeft zelf wat een technische beveiliging zou weigeren. Wil je weten waarom deze berichten werken, lees dan de psychologische hefbomen van social engineering.
Het principe is altijd hetzelfde: een lokmiddel, een geloofwaardig voorwendsel, een gevraagde handeling. Wat verschilt, is het kanaal en de mate van personalisatie.
Deze vormen worden vaak gecombineerd. Een e-mail kan vragen een nummer te bellen, of een telefoontje kondigt een sms met een code aan. Het persbericht van Cybermalveillance.gouv.fr van 26 maart 2026 spreekt van phishinggolven “via sms, e-mail of zelfs audiogesprekken”.
De drie scenario's hieronder zijn bedacht om het mechanisme te laten zien. Ze beschrijven geen echt geval.
Stel je een e-mail voor met de tekst: “Uw mailbox is vol, activeer uw account binnen 24 uur opnieuw.” De knop leidt naar een pagina die identiek is aan de inlogpagina van het bedrijf. Een medewerker vult gebruikersnaam en wachtwoord in, en de aanvaller ontvangt ze meteen.
Stel je een bericht voor aan een boekhouder, met de naam van haar leidinggevende en een factuur als bijlage: “Kun je deze vanavond nog betalen? De leverancier dreigt de levering stop te zetten.” De toon is vertrouwd, het verzoek is aannemelijk en de haast beperkt de controle. Voor de telefonische versie van dit patroon, zie CEO-fraude per telefoon.
Stel je een sms voor: “Uw pakket ligt vast, betaal 1,99 euro kosten.” De nepsite verzamelt kaartgegevens. Enkele uren later belt een valse bankmedewerker om de rekening te “beveiligen”. Het eerste bericht bereidde het tweede voor.
Geen enkel signaal is op zichzelf voldoende. Het is de optelsom die je aan het twijfelen moet brengen. Cybermalveillance.gouv.fr noemt onder meer een verleidelijk aanbod, een verdacht uiterlijk, een onverwachte bijlage en een bizar afzenderadres.
Spelfouten zijn een aanwijzing, maar recente berichten zijn vaak goed geschreven. De juiste reflex is dus niet zoeken naar een fout. Het is het verzoek controleren via een kanaal dat je al kent.
Blijf er niet alleen mee zitten en handel snel. Dit is een verstandige volgorde, op basis van de factsheet van Cybermalveillance.gouv.fr en de aanbevelingen van de Franse toezichthouder CNIL.
Wat je moet noteren bij een melding, lees je in onze checklist voor het melden van een incident.
Veel organisaties beperken zich tot campagnes met nepmails, met het klikpercentage als indicator. Dat is nuttig, maar het meet maar één handeling: klikken of niet klikken. Echte aanvallers wisselen van kanaal als de e-mail mislukt.
Aan de telefoon is de situatie anders. Een e-mail kun je herlezen, doorsturen en melden. Een telefoontje vraagt een direct antwoord, van iemand die aandringt, vleit of dreigt. Weten dat je moet controleren is niet genoeg om het ook te doen als de stem aandringt.
De grenzen van campagnes met nepmails staan in ons artikel over de grenzen van phishingsimulatie wanneer de aanval een stem is. Het principe om te onthouden: de controlereflex bouw je op door hem hardop te oefenen, niet door erover te lezen.
Een degelijke aanpak combineert vier elementen.
Voor dat laatste punt laat Face Up trainers met een auteurstool hun eigen rollenspellen maken op basis van hun echte cases. De deelnemer spreekt, met stem of op video, met een persona dat door een AI wordt gespeeld: een valse bankmedewerker, een valse leverancier of een collega met haast. Daarna ontvangt de deelnemer een debriefing met citaten van wat hij of zij zei, en kan de scène opnieuw spelen.
De volledige aanpak staat in onze gids over security awareness training tegen vishing.
Klassieke phishing wordt in bulk verstuurd, met een algemeen bericht. Spear phishing is voorbereid voor één persoon of team, met echte details over functie of contacten. Het is moeilijker te herkennen.
Ja, en dat heet vishing. Het kanaal verandert, het principe niet: de beller doet zich voor als een vertrouwd persoon om informatie, een code of een overboeking te krijgen.
Nee. Filters blokkeren een deel van de berichten, niet alles, en ze zien geen telefoontjes en niet altijd QR-codes. De handeling van de persoon blijft de laatste barrière.
Phishing verwijst meestal naar e-mail. Smishing is dezelfde truc per sms. Beide steunen op een link of verzoek dat legitiem lijkt.
Om je teams te trainen in het weigeren van een verdacht verzoek, per e-mail of telefoon, vraag je een demo van Face Up aan.
Van lezen naar oefenen.
Kies een echte situatie en praat met een AI-persona, via video met avatar of via een audiogesprek. 5 tot 10 minuten, zonder account, meteen een debrief.
Probeer een scenario →